İktidarın “ikinci adamı” Ali Erbaş ne istiyor?

featured

İktidar, ülkenin sıkıntılarına tahlil bulma kapasitesini yitirdiği ve çözüldüğü nispette dine sığındı; Erdoğan’ın erimeye başlayan kemik tabanına bu bakımdan sunabildiği en büyük “hizmet” İslamcı telaffuz ve aksiyonlar oldu. İktidar Türkiye’yi sevk ve yönetim edemediği için dinselliğe abanır ve ülke laiklikten böylelikle her gün biraz daha uzaklaşırken, Diyanet İşleri Lideri Ali Erbaş’ın siyasi hayattaki hızlı yükselişine şahit oluyoruz.

İktidarın siyaseti süratle dinselleşiyor, devletin din işleri teşkilatı da buna paralel olarak tarihte görülmemiş nispette siyasallaşıyor. Dev bütçeli teşkilatın başındaki kişi de iktidar siyasetinin önde gelen bir uygulayıcısına dönüşüyor. “Önde gelen” dedik madem, Erbaş’n yerini hassasiyetle tespit edelim: Bugünün ucube iktidar konjonktüründe Diyanet İşleri Lideri Ali Erbaş, “Erdoğanizma sistemi”nin “ikinci adamı” haline getirilmiştir.

Ali Erbaş, Türkiye’nin görsel hafızasında kalıcı bir yer edindi, tarihe geçti. Evvel 24 Temmuz 2020’de, müzeden mescide çevrilen Ayasofya’nın minberinde hutbe okurken elinde kılıçla verdiği fotoğraf yüzünden… Sonra da 1 Eylül’de, anayasasında “laik ve demokratik” yazan Türkiye Cumhuriyeti’nin tarihinde birinci kere, “Adli yıl dualarla açıldı” formundaki başlıkların atılmasına neden olan siyasi hareketin sahne nizamı münasebetiyle.

O üç kişilik koreografinin hukuk, demokrasi ve bu ikisinin olmazsa olmazı laikliğin düşürüldüğü hal açısından sembolizmi çok güçlüydü. Merkezde, kendi ismiyle anılan sistemin açık orta en güçlü şahsı olarak Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan duruyordu; onun solunda, dua eden ve ettiren Diyanet İşleri Lideri Ali Erbaş ve nihayet sağ tarafta üstünde cüppesi varken duaya eşlik eden Yargıtay Lideri Mehmet Akarca yer alıyorlardı.

Ritüel seviyesinde de olsa yargı bağımsızlığına hürmet gösterme gereğini hissetmeyen siyasi iktidarın baş bireyi, sağ tarafına Yargıtay Başkanı’nı alarak yargının iktidara bağlı olduğu iletisini güçlü biçimde veriyordu. Yargı bağımsızlığının olmadığı bir Türkiye’de hukuk, demokrasi, insan hakları, niyet özgürlüğü üzere çağdaşlığın klasik kıymetlerinin hiçbiri teminat altında olamazdı.

İsimli yılın açılışı münasebetiyle düzenlenen merasim sırasında Cumhurbaşkanı’nın sağ yanında yargı bağımsızlığı çiğnenirken, sol yanında da laiklik prensibi ayaklar altına alınıyordu.

Bakınız, laik devlet birilerinin tevatür ettiği üzere “bütün inançlara eşit uzaklıkta duran devlet” falan değildir; laik devletin dinle alakası “duruş mesafesi” ile tanım edilemez. Laiklik, devletin rastgele bir dininin olmamasını icap ettirir. Devlet merasimlerinin içerik ve nizamı de bu duruma uygun olmalıdır. İktidar ise anayasada “Devletin dini İslam’dır” diye yazıyormuş üzere davranarak bir fiili durum yaratıyor.

Muhalefet de iktidarın eline kendisini muhafazakâr tabana “din karşıtı” üzere göstermesi için koz vermemek maksadıyla bu fiili durumu gerçek siyaset anlayışı doğrultusunda geçiştiriyor, görmezden geliyor.

Öbür taraftan muhalefetin laikliğe sahip çıkmak için iktidarın provokasyonlarını beklemek üzere bir mecburiyeti de yok. Laikliğin, Türkiye üzere kültürü, inançları, etnik ve toplumsal yapısı hala büyük çeşitlilikler arz eden bir ülkede iç barışın, istikrarın en büyük sigortası, eşit vatandaşlığın, insani gelişme ve kalkınmanın en önemli teminatı olduğunu tekrarla söylemenin aktüel münasebeti iktidarın laiklik aksisi aksiyonları tarafından yaratılmak zorunda değil. Türkiye geçmiş cumhuriyet periyodunda İslam ülkelerinden olumlu ayrışabilmişse bunu sıkıntılı da olsa laikliğine borçludur.

Ali Erbaş’tan samimi ikrar

Muhalefetin 1 Eylül’deki dualı isimli yıl açılışı karşısında sessiz kalmayı yeğleyerek iktidarın beklentilerini yeniden boşa çıkarması, iktidarın “yükselen yıldızı” Ali Erbaş’ı durdurmaya yetmedi. Beş gün sonra Ali Erbaş, dualı açılışa muhalefetten büyük reaksiyonlar gelmiş de bunun karşısında sessiz kalamazmış üzere konuştu; konuşurken, adalet ve yargının kendince dine nazaran düzenlenmesini, kısacası laikliğin her istikametiyle ortadan kaldırılmasını istediğini şu sözlerle ikrar etti:

“Önderler olarak boş alan bırakmamamız lazım. Adaletsiz İslam olur mu? İnanç, sokakta olmasın insanın içinde olsun, konutuna, ticaretine, siyasetine, adaletine yargısına yansımasın. Görüyorsunuz ortalığı ayağa kaldırıyorlar.”

Olağanüstü tasa verici bir totaliter zihin dünyasının ağızından dökülmüş cümleler bunlar…

“Diyanet İşleri Başkanlığı” makamında oturan kişi, “boş alan bırakmamak”tan bahsediyorsa, bunun manası açık, toplumsal ve kamusal hayatı ilgilendiren bütün alanların dine nazaran düzenlenmesi, seküler hayatın mümkün olan en dar alana, gettolara hapsedilmesi…

Mesela, iktidarın ana akım medyayı ortadan kaldırarak tüm medya sanayisine el koymasına karşın ülkeyi yönetmekteki başarısızlığının geniş yığınlar tarafından algılanmasının önüne geçememesinin sonucunda artık toplumsal medyayı da susturmanın hazırlığında olmasına dinî kılıf uydurmak da işte bu, “boş alan bırakmama” anlayışının eseri.

İktidarın hedefi toplumsal medyanın haber alma ve söz özgürlüğü haklarının kullanıldığı bir mecra olmasını önlemek iken Ali Erbaş’ın planlanan yasal düzenlemeyi “dinin fert ve toplum düzleminde hedeflediği ahlaki unsur, bedel ve faziletlerden uzaklaşılmasını önlemek” diye tabir ettiği kelamda münasebetle desteklemesi, dinin siyasete alet edilmesinin çarpıcı örneği.

Ali Erbaş’ın “Adaletsiz İslam olur mu?” halindeki cümlesi, birinci bakışta masumane bir tabir olduğu izlenimini uyandırabilir lakin “devlet İslamı”nın bir numaralı şahsı, “laik devlet”in yargısını “İslam’a ilişkin olması gereken bir adalet kurumu” olarak görüyorsa, bu son derece problemli. Öteki türlü düşünmek imkânsız zira kelam konusu sözün lisana getirilmesine neden olan bağlam, isimli yıl açılışı.

Yoksa, elbette ki her dinin bir adalet anlayışı var, lakin laik devlet yargının inanca nazaran tanzim edilmesini reddeder.

İnanç kişinin konutuna, ticaretine, siyasetine yansıyabilir, mamafih adalet ve yargı bir inanca nazaran tanım edilmeye başlandığı vakit objektif hukuk kriterlerinin yerini şeriat alır.

“Erdoğanizma sistemi”nin ikinci adamı Ali Erbaş şeriat istiyor.

0
mutlu
Mutlu
0
_zg_n
Üzgün
0
sinirli
Sinirli
0
_a_rm_
Şaşırmış
0
vir_sl_
Virüslü

Tamamen Ücretsiz Olarak Bültenimize Abone Olabilirsin

Yeni haberlerden haberdar olmak için fırsatı kaçırma ve ücretsiz e-posta aboneliğini hemen başlat.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Giriş Yap

Uygulamayı Yükle

Uygulamamızı yükleyerek içeriklerimize daha hızlı ve kolay erişim sağlayabilirsiniz.

Giriş Yap

Haxgala ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!

Bizi Takip Edin