İstanbul’un göbeğinde kayıtsız işçi simsarlığı: Bunun ötesi köle pazarı

featured

Afgan, Azeri, Özbek ve İranlı göçmenler, sabahın birinci ışıklarıyla birlikte Çağlayan Taşocağı Caddesi’nde toplanmaya başlıyor.

Günü kurtarmak için bir iş beklentisiyle geldikleri bu caddede, her ülkeden gelen vatandaşlar kümeler halinde bekliyor.

Patron, otomobiliyle yanaştığı vakit herkes o aracın başına toplanıyor ve pazarlık başlıyor.

Emekçilerin yaşları 16’yla 50 ortasında değişiyor. Abdullah da o emekçilerden biri ve bizimle konuşmayı kabul ediyor.

Üç buçuk yıldır Türkiye’de yaşayan Abdullah, daha evvel Denizli’de bir fabrikada çalışıyormuş. İstanbul’a geldikten sonra iş bulamadığı için günlük iş bulabilmek için buraya geliyor.

“Ne iş olsa yaparız”

Arkadaşlarıyla bir arada bekleyen Abdullah, buraya sabah 7’de geldiğini belirtirken “Her gün iş çıkmıyor. Çoğumuz haftada iki gün iş bulabiliyoruz. Her gelene ‘Ne iş olsa yaparız’ diyoruz” diyor.

Günün birinci ışığıyla başlayan bilinmeyen bekleyiş öğlenden sonra 2-3’e kadar devam ediyor. Abdullah, bazen bir kamyonun geldiğini ve çok fazla kişiyi aldığını bazen ise yalnızca iki üç kişinin iş bulabildiğini söylüyor.

“Her gün 200-250 kişi buraya geliyor”

Abdullah’a ”Günlük olarak buraya kaç kişi geliyor?” diye sorunca, etrafındaki arkadaşlarına bakıp “Çok fazla insan geliyor. 200-250 kişinin geldiği de oluyor, 50-70 kişinin geldiği de” diyor.

Garantisiz iş

Hiçbir formda kayıtları olmadan, nereye gittiklerini bilinmeyen göçmen emekçilerin birçoğu patronlar tarafından kandırılmış. Abdullah, burada bekleyenlerin inşaat, taşıma, deri üzere ağır işlerde çalıştığını söylerken günlük aldıkları fiyatın 150-200 lira ortasında değiştiğini belirtiyor.

Abdullah ve arkadaşlarına, hiç patronla sorun yaşayıp yaşamadıklarını sorduğumuz vakit ise anlatacakları çok şeyleri olduğunu anlıyoruz.

Biri, iki gün boyunca inşaatta çalıştıktan sonra patrondan parasını alamamış.

Biri, üç gün boyunca çalıştıktan sonra patronundan şiddet görmüş, telefonu çalınmış ve parası verilmemiş.

Birçoklarının güvencesizlik nedeniyle yaşadığı sıkıntılar emsal. Çalışma saatleri ve şartları ise işten işe nazaran değişiyor.

“Kimliğimiz olmadığı için mecburuz”

Abdullah, kimliklerinin olmaması nedeniyle nizamlı iş bulmakta zorlandıklarını, iş bulsalar bile çok makus şartlarda çalıştıklarını söylüyor. Polis geldiği vakit herkesin buradan kaçtığını belirten Abdullah, “Kimliğimiz olmadığı için burada belirsizliğe mecburuz. Kazandığımız parayla hiç değilse karnımız doyuyor” diyor.

0
mutlu
Mutlu
0
_zg_n
Üzgün
0
sinirli
Sinirli
0
_a_rm_
Şaşırmış
0
vir_sl_
Virüslü

Tamamen Ücretsiz Olarak Bültenimize Abone Olabilirsin

Yeni haberlerden haberdar olmak için fırsatı kaçırma ve ücretsiz e-posta aboneliğini hemen başlat.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Giriş Yap

Uygulamayı Yükle

Uygulamamızı yükleyerek içeriklerimize daha hızlı ve kolay erişim sağlayabilirsiniz.

Giriş Yap

Haxgala ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!

Bizi Takip Edin